TALIS 2024 në Ballkanin Perëndimor

Mungesat e mësuesve janë përgjithësisht të kufizuara në Maqedoninë e Veriut, gjë që mund të lidhet me ndryshimin e kërkesës si pasojë e rënies së theksuar të numrit të nxënësve gjatë dekadës së fundit. Megjithatë, gati një e treta e mësuesve punojnë në shkolla ku drejtorët raportojnë mungesë të mësuesve me kompetenca në mbështetjen e nxënësve me nevoja të veçanta arsimore. 

Mësuesit e rinj në Maqedoninë e Veriut raportojnë motivim dhe kënaqshmëri më të lartë në punë se sa kolegët e tyre më të vjetër dhe kanë më shumë gjasa të bien pajtohen se profesioni i mësuesit vlerësohet në shoqëri. Kjo mund të tregojë se qëndrimet pozitive bien me përvojën: mbi gjysma e mësuesve të moshës 50 vjeç e lart raportojnë se synojnë të largohen nga profesioni brenda pesë viteve të ardhshme. 

Në Maqedoninë e Veriut, diversiteti gjuhësor dhe kulturor është pjesë e praktikës së përditshme për shumë mësues: 27% punojnë në shkolla ku më shumë se 10% e nxënësve kanë prejardhje minoritare, dhe rreth një në pesë raportojnë se u japin mësim nxënësve që kanë vështirësi në kuptimin e gjuhës së mësimit. Pak mbi 10% e mësuesve punojnë në shkolla ku drejtori raporton se më shumë se 30% e nxënësve kanë NVA, niveli më i lartë në rajon. 

Mësuesit[CR7.1][CR7.2][CR7.3] raportojnë se zbatojnë shpesh praktika të ndryshme vlerësimi dhe kanë një nivel të lartë vetëbesimi në përshtatjen e mësimdhënies sipas nevojave të nxënësve të tyre. Megjithatë, vetëbesimi është më i ulët kur bëhet fjalë për mësimdhënien e nxënësve me nevoja specifike dhe për reduktimin e boshllëqeve në arritje, duke sugjeruar se ata mund të përfitojnë nga më shumë mbështetje për praktikat gjithëpërfshirëse dhe për lidhjen e vlerësimit me praktikën mësimore.

Programet e induksionit[CR8.1][CR8.2][CR8.3] janë gjerësisht të përhapur në Maqedoninë e Veriut, ku 80% e mësuesve raportojnë se kanë marrë pjesë në to në shkollën ku punojnë aktualisht. Mentorimi është pothuajse universalisht i disponueshëm, megjithatë më pak se një në dhjetë raportojnë se kanë marrë pjesë qoftë si mentor ose si të mentoruar. Kjo ndodh pavarësisht raportimit të drejtorëve të shkollave se është mënyrë e përhapur për vlerësimin vijues të mësuesve. 

Pjesëmarrja në zhvillimin profesional është thuajse universale dhe mësuesit raportojnë se kanë kaluar rreth 3.2 orë në javë në aktivitetet të lidhura me të, shifra më e lartë në rajon. Megjithatë, vetëm rreth gjysma e mësuesve raportojnë se zhvillimi i fundit profesional ka pasur ndikim në mësimdhënien e tyre. Bashkëpunimi i mësuesve në praktika mësimdhënie është i limituar: 45% e mësuesve raportojnë se nuk kanë vëzhguar kurrë orët mësimore të mësuesve të tjerë apo nuk kanë dhënë reagime, dhe shumë pak raportojnë pjesëmarrje në mësimdhënie të përbashkët ose aktivitete të përbashkëta ndërmjet klasave.